Michael Jordan İnanılmaz Başarısızmış!

Michael Jordan’ı herkes bilir değil mi? Tabi O’nu hep başarılarıyla, müthiş asistleri, smaçları ve son anda attığı maç kazandıran üçlükleriyle hatırlarız. Peki ya başarısızlıkları? Hiç düşündük mü acaba? Ben düşünmedim 🙂 Sanırım bize sürekli başarı hikayeleri anlatan konuşmacıların, kitapların ve makalelerin eseri olarak; hiç olumsuzluklardan ve başarısızlıklardan da ders alabileceğimiz aklımıza gelmiyor.

“Kariyerim boyunca 9 binden fazla başarısız atış yaptım. 300’den fazla oyun kaybettim. 26 kez oyun kazandıracak atışı ıskaladım. Çabaladıkça başarısız oldum, başarısız oldukça çabaladım. İşte başarımın sırrı..” Michael Jordan

Geçenlerde okunacaklar listeme eklediğim ama unuttuğum bir yazıyı bu sabah farkettim. Sayın Ulvi Yaman‘ın Hocam Benim Bir Fikrim Var! başlıklı yazısı. Okumanızı tavsiye ederim.

4 thoughts on “Michael Jordan İnanılmaz Başarısızmış!

  1. Harika bir bakış açısı. Noktasından virgülüne kadar katılıyorum. Özellikle fikirlerin bir proje değil, yalnızca çıkış noktası olması… Ne yazık ki hepimizin çok güzel fikirleri var. Ama sadece fikir. Ve gerçekten nasıl başaracağımızı bilmiyoruz. En azından ben öyleyim. Yapmak istediğim bir sürü iş var ama hep birilerinin desteğini ve inanmasını bekliyorum nedense. İnsanlar bana yapamayacağımı söylediklerinde motivasyonum kırılıyor. Aslında benim bir şeyler yapmak istemem onları ürkütüyor bir yandan. İnanç meselesine gelince; onlara kızmıyorum, çünkü ben neler yapabileceğimi biliyorum ama onlar sadece yaptıklarımı görüyorlar. Bendeki potansiyel fikir olarak kaldığı sürece asla bir proje olamayacak. Dolayısıyla insanların müneccim gibi bendeki cevheri keşfetmelerini beklemek yanlış.

    • Aynen katiliyorum Jazeb. Girisimci adaylarina belki de artik bu taraftan bakma zamani geldi demek gerek 🙂

  2. Harika bir bakış açısı. Noktasından virgülüne kadar katılıyorum. Özellikle fikirlerin bir proje değil, yalnızca çıkış noktası olması… Ne yazık ki hepimizin çok güzel fikirleri var. Ama sadece fikir. Ve gerçekten nasıl başaracağımızı bilmiyoruz. En azından ben öyleyim. Yapmak istediğim bir sürü iş var ama hep birilerinin desteğini ve inanmasını bekliyorum nedense. İnsanlar bana yapamayacağımı söylediklerinde motivasyonum kırılıyor. Aslında benim bir şeyler yapmak istemem onları ürkütüyor bir yandan. İnanç meselesine gelince; onlara kızmıyorum, çünkü ben neler yapabileceğimi biliyorum ama onlar sadece yaptıklarımı görüyorlar. Bendeki potansiyel fikir olarak kaldığı sürece asla bir proje olamayacak. Dolayısıyla insanların müneccim gibi bendeki cevheri keşfetmelerini beklemek yanlış.

    • Aynen katiliyorum Jazeb. Girisimci adaylarina belki de artik bu taraftan bakma zamani geldi demek gerek 🙂

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir